PARLIAMENT MAGAZINE 7 November 2011

Artykuł w formacie .pdf

Tłumaczenie artykułu:

Gaz łupkowy mógłby zapewnić najnowocześniejsze rozwiązania energetyczne, pisze Bogdan Marcinkiewicz
(Bogdan Marcinkiewcicz jest członkiem parlamentarnej komisji przemysłu, badań i energii)

Globalny obraz energetyki zmienia się. Decydenci działają teraz jak artyści malujący nowy obrazy polityki energetycznej, które nie są ani zbyt różowe, ani szare, ale po prostu prawdziwe. Wykorzystują płótno rozciągnięte na ramie nowych źródeł, wliczając w to gaz łupkowy. Czy obraz godny będzie podziwu po namalowaniu? Zależy to od artysty, zestawu kolorów i narzędzi, których używa. Jak tylko upewnimy się, że wszystkie te elementy są doskonałe, obraz ten stanie się cennym dziedzictwem dla kraju, w którym został stworzony. Jak więc nowy blejtram z gazem łupkowym przyczyni się do sukcesu kraju? Odpowiedzią jest znane powiedzenie Billa Clintona: "Ekonomia, głupcze".

Międzynarodowa Agencja Energii maluje naszą przyszłość na złoto, ponieważ wchodzimy w złotą erę gazu, gdzie rosnące zapotrzebowanie na gaz zostanie zaspokojone niekonwencjonalnymi jego źródłami, z których to gaz łupkowy jest najważniejszy. Wzrost zapotrzebowania na gaz ziemny będzie napędzany jeszcze bardziej rygorystycznymi standardami ochrony środowiska i czasowym “odwrotem” od energetyki nuklearnej, będącym następstwem katastrofy w Fukushimie. Podobnie, ostatnie wstrząsy w północnej Afryce podniosły ponownie kwestię bezpieczeństwa dostaw gazu na szczyty naszych dyskusji, ponownie zwracając uwagę na ważność lokalnych źródeł i potrzebę prawdziwej i zrównoważonej dywersyfikacji źródeł energii. I tutaj właśnie gaz, a szczególnie gaz łupkowy jako krajowe źródło może stać się paliwem pomostowym na naszej drodze ku najnowocześniejszym rozwiązaniom energetycznym.

Gaz łupkowy zmienia tło obrazu energetycznego poprzez wpływ na jego makroekonomiczną podstawę. Koniunktura na gaz łupkowy w USA udowodniła, że eksploracja tych zasobów przyczyni się znacząco do ożywienia gospodarczego. Jak donosi niezależny amerykański instytut badawczy, Centrum Polityki Energetycznej i Środowiska (CEPE), pojedynczy odwiert na gazie łupkowym Marcellus przynosi €2.9 mln korzyści ekonomicznych, które znacząco przewyższają koszty szkód środowiskowych szacowane na €10,000. Ale najlepsze dopiero przed nami. Według badań CEPE, tylko w roku 2008, korzyści związane z nowymi miejscami pracy związanymi ze złożem gazu łupkowego Barnett w Texasie i Fayetteville w Arkansas szacowano na 200,000. Udowodniono, że aktywność gospodarcza związana z rozwojem złoża Marcellus generuje ponad €1.5 mln w postaci podatków federalnych, krajowych i lokalnych, plus 62 miejsc pracy na odwiert.

To czego nie widać na tym obrazie i czego nie da się zmierzyć liczbowo to to co leży pod skórą – tutaj ucieleśnione w postaci bezpieczeństwa dostaw gazu. Idea niejasne dla amerykanów, a rzeczywistość dla europejczyków. Bezpieczeństwo nieprzerwanych dostaw gazu, jasno uzmysłowione w trakcie kryzysu gazowego pomiędzy Rosją i Ukrainą, ma wpływ na bezpieczeństwo krajowe i europejskie oraz na niezależność energetyczną i polityczną. To o czym często zapominamy, to znaczący wpływ przerw w dostawach gazu lub energii na stabilność i rentowność tych podmiotów, które wykorzystuję je do celów produkcyjnych i konsumpcyjnych. Gdy przepływ gazu jest przerwany w czasie zimy, przedsiębiorcy i konsumenci żyją nadzieją, że magazyny gazu są wystarczająco pełne by zapewnić ogrzewanie i produkcję energii elektrycznej.

Ten krótki opis pozwala poczuć jaka może być nasza przyszłość energetyczna z lub bez gazu łupkowego. Niewykorzystanie takiej szansy pozbawi gospodarkę krajową szansy na rozwój a ludzi szansy na dziedzictwo. Nasi artyści nie powinni czekać aż obraz wyschnie, ale działać by gospodarka jak najlepiej wykorzystała świtową koniunkturę na gaz łupkowy.